Osteopatia

Jest to rodzaj medycyny stanowiący element systemu opieki zdrowotnej. Posiada ponad 100 letnią tradycję, a za jej początek uznaje się rok 1874, w którym amerykański chirurg wojskowy Andrew Taylor Still opracował jej główne zagadnienia. Wyszedł z założenia, że organizm ludzki stanowi najlepsze laboratorium i bogato zaopatrzoną aptekę, to właśnie w człowieku tkwią ogromne możliwości wyleczenia choroby. Ciężkie stany są wynikiem przeciążenia organizmu, co prowadzi do dysfunkcyjnego jego działania.

Osteopatia jest zrozumiała tylko wtedy, gdy zaczniemy postrzegać ją dwutorowo; jako rodzaj humanistycznej wiedzy oraz jako ścisłą filozofię opieki medycznej. Cechują ją holistyczne podejście i dążność do jedności ducha, ciała oraz umysłu. Postrzega ona budowę ciała oraz pracę poszczególnych jego mechanizmów jako sprzęgniętą ze sobą strukturę na płaszczyźnie fizycznej oraz duchowo-psychicznej. Osteopatia leczenie oparła na myśli przewodniej, która polega na tym aby uruchomić mechanizmy samodzielnej regeneracji, dzięki zastosowaniu odpowiednich technik i zabiegów prowadzących do samoleczenia i autoregulacji u Pacjentów.

Leczenie osteopatyczne można również stosować w kategoriach medycyny prewencyjnej. Wówczas jego głównym celem jest utrzymanie organizmu w dobrej kondycji, jak też poszukiwanie drogi do zdrowia, w sytuacjach, gdy system autoregulacji zaczyna zawodzić. Właściwie przeprowadzone działania pozwalają zapobiegać schorzeniom, samo badanie umożliwia odnalezienie przyczyny dysfunkcji, nawet tej odległej w czasie. Często okazuje się, że problem może być konsekwencją dawno przebytych urazów, operacji, chorób infekcyjnych, ale też nieprawidłowej higieny życia i pracy czy stresu.

Współcześnie jest to rodzaj terapii powszechnie uznany w Europie Zachodniej i Stanach Zjednoczonych, który zdobywa coraz większe uznanie również w Polsce. Stanowi doskonałe uzupełnienie medycyny konwencjonalnej.

Fundamentalne założenia
Ludzki organizm stanowi jedność zarówno w kontekście strukturalnym, jak i funkcjonalnym.
Ciało człowieka posiada własne mechanizmy samoleczenia.
Procesy zachodzące w organizmie są ze sobą powiązane zarówno na płaszczyźnie strukturalnej, jak i emocjonalnej.
Celem jest leczenie człowieka, a nie jego schorzenia.

Wizyta u Osteopaty
W naszym ośrodku w Krakowie rozpoczynamy leczenie szczegółowym wywiadem, który umożliwia nam wybór wstępnego kierunku dalszych działań. Kolejnym etapem diagnozy jest badanie kliniczne. Przeprowadzamy liczne testy medyczne z zakresu ortopedii, neurologii, traumatologii itp. W sytuacjach, gdy jest to konieczne przeprowadzamy również dodatkowe badania. Takie działanie ma na celu potwierdzenie bądź obalenie wstępnie wybranej drogi diagnostycznej oraz określenie możliwości kwalifikacji pacjenta do leczenia osteopatycznego. Osoby kwalifikujące się do tego typu terapii są poddawane kolejnym diagnozom już stricte pod kątem osteopatii, osoby niezakwalifikowane są odsyłane do specjalistów z innych dziedzin. Przed ostatecznym przygotowaniem planu terapii sprawdzamy u pacjentów ruchomość stawową, tkankową, powięziową, napięcie mięśniowe, itp.

Cel terapii:
Najważniejszym założeniem leczenia osteopatycznego jest przywrócenie homeostazy organizmu, poprzez uruchomienie procesów samoleczenia i aktywowanie czynników autoregulacji. Takie działania są powszechnie wykorzystywane w leczeniu bólu, rehabilitacji kręgosłupa i układu kostno-szkieletowego, terapii wszelkich urazów (z wyjątkiem złamań), eliminowaniu wad postawy, jako wsparcie w terapii leczenia schorzeń układu oddechowego, krążenia, pokarmowego, moczowego i moczowo-płciowego. Może być wykorzystywana w terapii stanów lękowych i depresyjnych.

Przykłady zastosowań:

  • bóle i zawroty głowy, migreny
  • problemy narządu słuchu i wzroku (np. nawracające zapalenia uszu u dzieci i u dorosłych)
  • zapalenia zatok
  • napięcie i bóle w stawie żuchwowym
  • bóle kręgosłupa i pleców (skoliozy)
  • kłopoty z koncentracją
  • stres
  • niezidentyfikowane bóle brzucha bez przyczyn strukturalnych
  • zaburzenia czucia
  • nietrzymanie moczu
  • kolki

Wskazania do terapii osteopatycznej:

Ostre i przewlekłe zespoły bólowe układu kostno-stawowego i kręgosłupa (np. rwa kulszowa, rwa barkowa, dyskopatie, zmiany degeneracyjne dużych stawów) Schorzenia funkcjonalne układu gastroenterologicznego, urologicznego, ginekologicznego, układu krążenia i układu oddechowego

  • Bóle głowy
  • Stany pourazowe i powypadkowe
  • Urazy okołoporodowe u dzieci; zaburzenia rozwoju koordynacji i psychomotoryki u dzieci
  • Zespoły bólowe kobiet w ciąży, zaburzenia menstruacyjne, niepłodność (bez przyczyn organicznych)
  • Przygotowania do porodu
  • Wady postawy
  • Zespoły psychosomatyczne, lękowe i depresje
  • Obniżona odporność
  • Obniżona sprawność

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress